Küçükken kelimeydim

Kenarından kıvrılmaz artık kelimelerim
Usanmadan lisanın beni aşağılarken
Gevezelik etmişti gözünde sessizliğim
Köprüm gevşek zeminin üstüne geldiğinden
Doğdu ayıyı dayı gösteren marifetim

Hor bakmazdı ya gönlün gece horladığıma
Gitmezsin umuduyla aldattım yalnızlığı
Kaçıyor dokunmuşum gibi saf namusuna
Görse darağacında asıldığımı hakkı
Görse keşke içkiyi azalttım namusuma

Aldatılmayı seçtim, aldanmayabilirdim
Müşkül yazmak istedim izmarit karasıyla
Sakın sürme ağzına bitmesin bu şiirim
İçmezsem uyuyamam dertlerimin bağrında
İçersem de kepaze oluyorsun aklımda

Söverim ağzım dolu gelmişe, geçmişime
Edebinden yanıma uğramaz edebim de
Atmazdım sigaramı hiç sönünce yerlere
Köleliğin çağında susmayı çaba sandım
Buruştu şu suratım, artmış kırışıklığım

Kaşınmayı sakladım milletim gücenince
Tabip de aramadım pahalıydı merhemim
Padişahım nefesi benden esirgeyince
Yetmiş iki huriyi, halifeyi reddettim
Minadaki tek şeytan, taşlanan kafir benim

Ruhumu son nefeste hurafeler ağırlar
İzlersin cennetinden yanarsam dumanımı
Tutmadığın sözlerden bile ağır yalanlar
İki kadeh vermedi şarap akan ırmaktan
Medet ummam elmayı esirgeyen tanrıdan



Posted

in

Tags: