Gölgesine kaçacağım tek bir ağaçtı, kestiler
Kökü kaldı büyüdüğüm evde
Ellerim Eylüle doğru titrek yürüyecek
Gönderme geriye, onları tutmadan önce
Bir yanı dağ bu savaşın, bir yanı deniz
Kandıramaz kayayı kıran çiçek yırtıksa çorabım
Unuttum nerede daha temizdi nerede daha iyi alınırdı nefes
Unuttum işte, sinmiyor içime

Karga indi yanıma
Ne yapsam, nefes alsam gözlerim boğuluyor
Bilinçaltım ve karanlığımın dibi
Hislerim alçak hissediyor
Aksanı garip, alışamıyorum kalabalığa
Sağır diyemezler, sadece yaşamayı anlamıyorum
Çocukluğumun kâbusları, değersizliğim soğukta uyuyor

Karga dolanıyor sağımda
Bu yer ona da babadan kalma
İçe bükük harflerim anlaşılacak oluyor
Daha da kıvırıyorum öyleyse
Kimse budamıyor dudağımı çatlatan dallarını
Dilimi daha da kıvırıyorum öyleyse

Karga gitti yanımdan
Asıl şimdi tenine dokunayım
Hazır uyuşukken hislerim diline sarılayım
Gözlerim tekrar işitirse kanatları
Boynuna süzülsün ıslaklığım
Tenin tekrar hatırladığında vahşi kalıntıları
Boynuma yapışsın ıslaklığın